سرطان تیروئید یکی از سرطان های غده تیروئید است که می تواند از سلول های مختلف این غده ایجاد شود. سرطان تیروئید انواع متفاوتی دارد و رفتار، سرعت رشد، روش درمان و پیش آگهی آنها با یکدیگر یکسان نیست.
بسیاری از سرطان های تیروئید، به ویژه انواع پاپیلری و فولیکولار، رشد نسبتا آهسته ای دارند و در صورت تشخیص و درمان مناسب، چشم انداز بسیار خوبی دارند. در مقابل، انواعی مانند سرطان آناپلاستیک تیروئید می توانند بسیار تهاجمی باشند و نیاز به درمان سریع و تخصصی دارند.
سرطان تیروئید اغلب به صورت یک ندول یا توده در تیروئید شناسایی می شود. بسیاری از ندول های تیروئید سرطانی نیستند و وجود ندول به تنهایی به معنی سرطان نیست. بررسی دقیق ندول با معاینه، سونوگرافی و در موارد لازم نمونه برداری با سوزن ظریف انجام می شود.
سرطان تیروئید زمانی ایجاد می شود که بعضی از سلول های غده تیروئید به شکل غیرطبیعی و کنترل نشده رشد کنند. تیروئید در قسمت جلویی گردن قرار دارد و هورمون های تیروئیدی را تولید می کند که در تنظیم متابولیسم، مصرف انرژی و بسیاری از فعالیت های بدن نقش دارند.
از نظر نوع سلولی و رفتار بیماری، سرطان های تیروئید گروه های مختلفی دارند. شایع ترین نوع، سرطان پاپیلری تیروئید است. سرطان فولیکولار نیز از سرطان های متمایز شده تیروئید محسوب می شود. سرطان مدولاری از سلول های C تیروئید منشأ می گیرد و سرطان آناپلاستیک نوعی سرطان بسیار تهاجمی است.
| نوع سرطان | منشأ سلولی | ویژگی کلی |
|---|---|---|
| سرطان پاپیلری | سلول های فولیکولار | شایع ترین نوع و معمولا دارای رشد آهسته و پیش آگهی بسیار خوب |
| سرطان فولیکولار | سلول های فولیکولار | سرطان متمایز شده با احتمال بیشتر انتشار خونی به ریه و استخوان |
| سرطان مدولاری | سلول های C یا پارافولیکولار | می تواند تک گیر یا ارثی باشد و با افزایش کلسی تونین همراه شود |
| سرطان آناپلاستیک | سلول های تیروئید با تمایز بسیار کم | نادر اما بسیار تهاجمی و با رشد سریع |
سرطان پاپیلری تیروئید شایع ترین نوع سرطان تیروئید است و در بسیاری از بیماران رشد آهسته ای دارد. این سرطان می تواند در هر سنی دیده شود و یکی از ویژگی های آن تمایل به انتشار به غدد لنفاوی گردن است.
وجود درگیری غدد لنفاوی گردن لزوما به معنی پیش آگهی نامطلوب نیست. بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان پاپیلری که بیماری آنها به غدد لنفاوی گردن محدود شده است، با درمان مناسب وضعیت بسیار خوبی دارند.
سرطان پاپیلری تیروئید خود شامل زیرگروه ها و الگوهای بافت شناسی مختلفی است و برخی انواع نسبت به انواع دیگر رفتار متفاوتی دارند. به همین دلیل، گزارش پاتولوژی باید در کنار اندازه تومور، محل آن، درگیری غدد لنفاوی، گسترش خارج از تیروئید و سایر ویژگی های خطر تفسیر شود.
سرطان تیروئید در مراحل اولیه ممکن است هیچ علامت مشخصی ایجاد نکند و تنها به صورت یک ندول در سونوگرافی یا معاینه گردن کشف شود.
مهم ترین نشانه ای که می تواند باعث بررسی تیروئید شود، ایجاد یک توده یا ندول جدید در قسمت جلویی گردن است.
خیر. بسیاری از سرطان های تیروئید به ویژه در مراحل اولیه بدون علامت هستند. گاهی ندول تیروئید هنگام معاینه یا در تصویربرداری گردن که به دلیل دیگری انجام شده است، پیدا می شود.
آزمایش های معمول عملکرد تیروئید نیز ممکن است در فرد مبتلا به سرطان تیروئید طبیعی باشند. بنابراین طبیعی بودن TSH به تنهایی نمی تواند سرطان تیروئید را رد کند.
پاسخ به این سوال به نوع سرطان، اندازه تومور، سن بیمار، میزان گسترش بیماری، ویژگی های پاتولوژی و پاسخ به درمان بستگی دارد.
سرطان های پاپیلری و فولیکولار تیروئید در بسیاری از بیماران قابل درمان هستند و معمولا پیش آگهی بسیار خوبی دارند. سرطان مدولاری رفتار متفاوتی دارد و سرطان آناپلاستیک معمولا تهاجمی تر است.
بنابراین عبارت «سرطان تیروئید» به تنهایی اطلاعات کافی برای تعیین خطر بیماری یک فرد نیست.
علت دقیق بسیاری از سرطان های تیروئید مشخص نیست، اما برخی عوامل با افزایش خطر ابتلا ارتباط دارند.
در سرطان مدولاری تیروئید، بررسی ژنتیکی اهمیت ویژه ای دارد زیرا بخشی از موارد به صورت ارثی و در ارتباط با تغییرات ژن RET و سندرم هایی مانند MEN2 ایجاد می شوند.
خیر. ندول تیروئید به معنی یک توده یا ناحیه متفاوت در بافت تیروئید است و بسیاری از ندول ها خوش خیم هستند.
پزشک با استفاده از ویژگی های ندول در سونوگرافی، اندازه آن، وضعیت غدد لنفاوی و سایر عوامل خطر تصمیم می گیرد که آیا نمونه برداری لازم است یا خیر.
بنابراین نباید هر ندول تیروئید را سرطان در نظر گرفت.
تشخیص سرطان تیروئید معمولا با ترکیبی از معاینه، سونوگرافی و در موارد لازم نمونه برداری انجام می شود.
پزشک اندازه تیروئید، وجود توده، قوام ندول و غدد لنفاوی گردن را بررسی می کند.
TSH معمولا برای بررسی عملکرد تیروئید اندازه گیری می شود. ممکن است آزمایش های دیگری نیز بر اساس شرایط بیمار درخواست شوند.
نکته مهم این است که TSH طبیعی سرطان تیروئید را رد نمی کند.
سونوگرافی یکی از مهم ترین روش های ارزیابی ندول تیروئید است. در سونوگرافی اندازه، ترکیب، شکل، حاشیه، اکوژنیسیته، کلسیفیکاسیون ها و سایر ویژگی های ندول بررسی می شوند.
همچنین غدد لنفاوی گردن بررسی می شوند تا در صورت وجود ویژگی های مشکوک، بررسی تکمیلی انجام شود.
اگر ندول بر اساس اندازه و ویژگی های تصویربرداری مشکوک باشد، ممکن است نمونه برداری با سوزن ظریف انجام شود. در این روش سلول های داخل ندول با یک سوزن ظریف خارج و برای بررسی سلولی به آزمایشگاه ارسال می شوند.
FNA در بسیاری از موارد برای تصمیم گیری درباره نیاز به جراحی بسیار مهم است، اما نتیجه آن باید در کنار یافته های سونوگرافی و شرایط بالینی تفسیر شود.
آزمایش های خون معمول تیروئید مانند TSH برای بررسی عملکرد غده تیروئید هستند و به تنهایی برای تشخیص سرطان تیروئید کافی نیستند.
در بعضی انواع سرطان تیروئید، آزمایش های اختصاصی تری اهمیت پیدا می کنند. برای مثال، کلسی تونین در ارزیابی سرطان مدولاری تیروئید کاربرد دارد و تیروگلوبولین بیشتر در پیگیری برخی بیماران پس از درمان سرطان های متمایز شده تیروئید مورد استفاده قرار می گیرد.
تیروگلوبولین پروتئینی است که توسط سلول های تیروئید تولید می شود و کاربرد مهمی در پیگیری بعضی بیماران مبتلا به سرطان متمایز شده تیروئید پس از درمان دارد.
تیروگلوبولین به تنهایی یک آزمایش مناسب برای تشخیص اولیه سرطان تیروئید در جمعیت عمومی نیست. تفسیر آن نیز به این موضوع بستگی دارد که چه مقدار از بافت تیروئید باقی مانده و بیمار چه درمانی دریافت کرده است.
پس از مشخص شدن تشخیص، پزشک میزان گسترش سرطان را بررسی می کند. مرحله بندی بر اساس عواملی مانند اندازه تومور، گسترش به بافت های اطراف، درگیری غدد لنفاوی و وجود یا عدم وجود متاستاز انجام می شود.
| وضعیت بیماری | توضیح کلی |
|---|---|
| محدود به تیروئید | تومور در داخل غده تیروئید قرار دارد |
| درگیری غدد لنفاوی | سلول های سرطانی به بعضی غدد لنفاوی ناحیه گردن رسیده اند |
| گسترش موضعی | تومور به ساختارهای اطراف تیروئید گسترش یافته است |
| متاستاز دوردست | سرطان به اندام هایی مانند ریه یا استخوان گسترش یافته است |
مرحله بندی دقیق به نوع سرطان نیز وابسته است و سیستم مرحله بندی سرطان های متمایز شده، مدولاری و آناپلاستیک کاملا یکسان نیست.
درمان سرطان تیروئید به نوع سرطان و میزان خطر آن بستگی دارد. گزینه های درمانی می توانند شامل جراحی، ید رادیواکتیو، درمان با هورمون تیروئید، پایش فعال، درمان های هدفمند و در بعضی بیماران پرتودرمانی یا سایر درمان های سیستمیک باشند.
جراحی یکی از درمان های اصلی سرطان های تیروئید است. بسته به نوع، اندازه و ویژگی های سرطان ممکن است تنها یک لوب تیروئید برداشته شود یا کل غده تیروئید خارج شود.
در لوبکتومی، لوبی که سرطان در آن قرار دارد برداشته می شود و لوب دیگر باقی می ماند.
طبق راهنمای به روز شده انجمن تیروئید آمریکا در سال 2025، برای برخی سرطان های متمایز شده تیروئید که محدود به یک لوب، کوچک و کم خطر هستند، لوبکتومی گزینه اصلی محسوب می شود. برای برخی تومورهای بیش از 2 و تا 4 سانتی متر نیز انتخاب بین لوبکتومی و تیروئیدکتومی کامل به ویژگی های سرطان و شرایط بیمار بستگی دارد.
در تیروئیدکتومی کامل، کل غده تیروئید برداشته می شود. این روش در سرطان های بزرگ تر، بیماری دارای ویژگی های پرخطر، برخی موارد دارای درگیری غدد لنفاوی یا بیماری گسترده تر ممکن است توصیه شود.
همه سرطان های کوچک تیروئید لزوما نیازمند جراحی فوری نیستند. در بعضی سرطان های پاپیلری بسیار کوچک و کم خطر، می توان به جای جراحی فوری، بیمار را با سونوگرافی و ارزیابی های منظم تحت پایش فعال قرار داد.
هدف از این روش جلوگیری از درمان بیش از حد در بیمارانی است که احتمال رشد قابل توجه سرطان در آنها پایین است. اگر در طول پیگیری شواهد رشد قابل توجه یا تغییرات نگران کننده ایجاد شود، جراحی می تواند مطرح شود.
ید رادیواکتیو یا RAI می تواند در برخی بیماران مبتلا به سرطان های متمایز شده تیروئید، به ویژه زمانی که سلول های سرطانی توانایی جذب ید دارند، مورد استفاده قرار گیرد.
ید رادیواکتیو برای همه بیماران مبتلا به سرطان تیروئید لازم نیست. نیاز به این درمان بر اساس خطر عود، ویژگی های تومور، میزان گسترش بیماری و پاسخ به درمان تعیین می شود.
سرطان مدولاری تیروئید از سلول های C منشأ می گیرد و مانند سرطان های پاپیلری و فولیکولار ید را به همان شکل جذب نمی کند؛ بنابراین ید رادیواکتیو درمان استاندارد سرطان مدولاری نیست.
درمان سرطان تیروئید در سال های اخیر به سمت درمان دقیق تر و متناسب با خطر بیماری و ویژگی های مولکولی تومور حرکت کرده است.
در سرطان های پیشرفته یا عود کرده ای که با درمان های معمول کنترل نمی شوند، بررسی تغییرات ژنتیکی تومور می تواند در انتخاب درمان هدفمند اهمیت داشته باشد.
برخی درمان های هدفمند بر مسیرهای مولکولی مشخص مانند RET یا NTRK اثر می گذارند و در بعضی بیماران مبتلا به بیماری پیشرفته، بسته به نوع سرطان و نتیجه آزمایش های مولکولی، قابل استفاده هستند.
درمان سیستمیک معمولا برای همه بیماران مبتلا به سرطان تیروئید استفاده نمی شود و بیشتر در بیماری های پیشرفته، پیشرونده، علامت دار یا مقاوم به درمان های مناسب قبلی مطرح می شود.
| روش درمان | کاربرد کلی |
|---|---|
| لوبکتومی | برخی سرطان های محدود به یک لوب و کم خطر |
| تیروئیدکتومی کامل | برخی سرطان های بزرگ، پرخطر یا گسترده تر |
| ید رادیواکتیو | برخی سرطان های متمایز شده که به ید پاسخ می دهند |
| هورمون تیروئید | جبران هورمون پس از جراحی و در بعضی بیماران برای تنظیم TSH |
| پایش فعال | برخی سرطان های کوچک و کم خطر |
| درمان هدفمند | بعضی سرطان های پیشرفته یا مقاوم بر اساس ویژگی مولکولی |
| پرتودرمانی خارجی | در شرایط انتخاب شده، به ویژه برخی بیماری های موضعی پیشرفته |
بله، اما احتمال و محل انتشار به نوع سرطان بستگی دارد.
سرطان پاپیلری بیشتر تمایل دارد به غدد لنفاوی گردن منتشر شود، در حالی که سرطان فولیکولار نسبت به سرطان پاپیلری تمایل بیشتری به انتشار خونی به اندام هایی مانند ریه و استخوان دارد.
در سرطان های پیشرفته، ریه و استخوان از محل های مهم متاستاز دوردست هستند.
بله. انتشار به غدد لنفاوی گردن در سرطان پاپیلری نسبتا شایع است.
با این حال، وجود درگیری غدد لنفاوی گردن به تنهایی به معنی بیماری غیرقابل درمان یا کوتاه شدن شدید طول عمر نیست. تعداد و محل غدد درگیر، اندازه متاستاز، وجود یا عدم وجود گسترش خارج از غدد لنفاوی و سایر ویژگی های تومور در ارزیابی خطر اهمیت دارند.
طول عمر یک بیمار را نمی توان فقط بر اساس عبارت «سرطان تیروئید» تعیین کرد. نوع سرطان، مرحله بیماری، سن، ویژگی های پاتولوژی، پاسخ به درمان و وجود متاستاز از عوامل مهم هستند.
برای درک بهتر آمار، داده های SEER در آمریکا نشان می دهند که بقای نسبی پنج ساله برای سرطان تیروئید در مجموع بیش از 98 درصد است. در همان داده ها، بقای نسبی پنج ساله برای بیماری محدود به محل اولیه حدود 99.9 درصد، برای بیماری با انتشار منطقه ای حدود 98.1 درصد و برای بیماری دارای متاستاز دوردست حدود 48.3 درصد بوده است. این اعداد مربوط به جمعیت های بزرگ هستند و پیش بینی دقیقی برای یک بیمار مشخص محسوب نمی شوند.
| مرحله کلی در زمان تشخیص | بقای نسبی پنج ساله |
|---|---|
| محدود به تیروئید | حدود 99.9 درصد |
| انتشار منطقه ای | حدود 98.1 درصد |
| متاستاز دوردست | حدود 48.3 درصد |
این ارقام مربوط به کل سرطان های تیروئید در داده های SEER و همه انواع و ویژگی های بیماران را به یک شکل نشان نمی دهند. برای مثال، سرطان آناپلاستیک پیش آگهی بسیار متفاوتی از سرطان پاپیلری دارد.
شنیدن تشخیص سرطان تیروئید می تواند نگران کننده باشد، اما نکته مهم این است که سرطان تیروئید یک بیماری واحد نیست و انواع مختلف آن رفتار متفاوتی دارند. بسیاری از سرطان های تیروئید، به ویژه انواع پاپیلری و فولیکولار، قابل درمان هستند و در بسیاری از بیماران پیش آگهی بسیار خوبی دارند.
پیش آگهی هر بیمار به عواملی مانند نوع سرطان، اندازه تومور، سن، میزان گسترش بیماری، ویژگی های پاتولوژی و پاسخ به درمان بستگی دارد. بنابراین نمی توان طول عمر یک فرد را تنها بر اساس تشخیص «سرطان تیروئید» تعیین کرد.
در سرطان های متمایز شده تیروئید، پزشکان علاوه بر مرحله بیماری، خطر عود را نیز ارزیابی می کنند. راهنمای به روز شده انجمن تیروئید آمریکا در سال 2025 نیز بر ارزیابی فردی خطر و انتخاب درمان متناسب با ویژگی های سرطان تاکید دارد.
سرطان پاپیلری تیروئید در بسیاری از بیماران، به ویژه زمانی که محدود به تیروئید یا نواحی نزدیک آن باشد، پیش آگهی بسیار خوبی دارد.
حتی در بعضی بیماران که غدد لنفاوی گردن درگیر هستند، درمان می تواند بسیار موفق باشد. بنابراین تشخیص سرطان پاپیلری به تنهایی به معنی کاهش شدید طول عمر نیست.
در مقابل، وجود متاستاز دوردست، ویژگی های تهاجمی پاتولوژیک یا بیماری مقاوم به درمان می تواند وضعیت متفاوتی ایجاد کند و نیازمند درمان و پیگیری تخصصی باشد.
سرطان مدولاری تیروئید از سلول های C تیروئید منشأ می گیرد. این سلول ها هورمون کلسی تونین تولید می کنند و اندازه گیری کلسی تونین می تواند در ارزیابی این نوع سرطان کاربرد داشته باشد.
سرطان مدولاری ممکن است به صورت تک گیر ایجاد شود یا زمینه ارثی داشته باشد. در موارد ارثی، تغییرات ژن RET و سندرم MEN2 اهمیت ویژه ای دارند.
به همین دلیل، در فرد مبتلا به سرطان مدولاری، بررسی سابقه خانوادگی و ارزیابی ژنتیکی بر اساس نظر پزشک اهمیت زیادی دارد.
سرطان آناپلاستیک یکی از انواع نادر سرطان تیروئید است اما رفتار بسیار تهاجمی دارد. این سرطان می تواند به سرعت رشد کند و به ساختارهای اطراف گردن گسترش یابد.
بزرگ شدن سریع توده گردن، دشواری شدید در بلع، تنگی نفس یا تغییر سریع صدا به ویژه در فرد مسن نیازمند ارزیابی پزشکی فوری است.
درمان سرطان آناپلاستیک ممکن است شامل جراحی در موارد مناسب، پرتودرمانی و درمان سیستمیک باشد. بررسی مولکولی تومور نیز می تواند در انتخاب بعضی درمان های هدفمند اهمیت داشته باشد.
سرطان فولیکولار تیروئید یکی از سرطان های متمایز شده تیروئید است. برخلاف سرطان پاپیلری، انتشار به غدد لنفاوی گردن در سرطان فولیکولار کمتر شایع است و انتشار خونی به ریه و استخوان اهمیت بیشتری دارد.
تشخیص سرطان فولیکولار در بعضی موارد به بررسی کپسول و عروق اطراف تومور در نمونه جراحی نیاز دارد و صرف مشاهده یک ندول فولیکولار در FNA همیشه نمی تواند بین آدنوم فولیکولار و سرطان فولیکولار تمایز قطعی ایجاد کند.
بله، برخی سرطان های تیروئید می توانند پس از درمان عود کنند. احتمال عود به نوع سرطان و ویژگی های اولیه بیماری بستگی دارد.
عود ممکن است در بافت باقی مانده تیروئید، غدد لنفاوی گردن یا در مواردی در محل های دورتر دیده شود.
به همین دلیل، بیماران پس از درمان باید بر اساس میزان خطر و نوع سرطان تحت پیگیری قرار گیرند. سونوگرافی گردن، آزمایش تیروگلوبولین در بیماران مناسب و سایر تصویربرداری ها ممکن است بخشی از برنامه پیگیری باشند.
پس از درمان بعضی سرطان های متمایز شده تیروئید، پزشک ممکن است از لووتیروکسین برای جایگزینی هورمون تیروئید استفاده کند و در برخی بیماران سطح TSH را با هدف مشخصی تنظیم کند.
میزان سرکوب TSH برای همه بیماران یکسان نیست و به خطر عود، پاسخ به درمان، شرایط قلبی و استخوانی و سایر عوامل بستگی دارد. بنابراین نباید یک عدد ثابت TSH را برای تمام بیماران مبتلا به سرطان تیروئید هدف قرار داد.
اگر کل تیروئید برداشته شود، بدن دیگر نمی تواند مقدار کافی هورمون تیروئید تولید کند و معمولا درمان جایگزینی با لووتیروکسین لازم است.
پس از لوبکتومی، بعضی بیماران ممکن است بتوانند هورمون کافی را از نیمه باقی مانده تیروئید تولید کنند و بعضی دیگر به درمان هورمونی نیاز پیدا کنند. تصمیم گیری بر اساس آزمایش های عملکرد تیروئید و شرایط فرد انجام می شود.
| ویژگی | ندول خوش خیم | ندول مشکوک یا سرطانی |
|---|---|---|
| ماهیت | غیرسرطانی | دارای سلول های سرطانی یا ویژگی های مشکوک |
| سونوگرافی | معمولا ویژگی های کم خطر | ممکن است ویژگی های مشکوک داشته باشد |
| نیاز به FNA | بسته به اندازه و ویژگی ها | در صورت وجود معیارهای لازم |
| درمان | اغلب پیگیری | بر اساس نوع و مرحله سرطان |
سرطان تیروئید در زنان بیشتر از مردان تشخیص داده می شود. با این حال، جنسیت تنها یکی از عوامل مورد توجه در ارزیابی بیمار است و خطر و رفتار بیماری به نوع سرطان و سایر ویژگی ها نیز بستگی دارد.
مردان نیز ممکن است به انواع مختلف سرطان تیروئید مبتلا شوند. در صورت وجود ندول تیروئید، ارزیابی خطر بر اساس ویژگی های سونوگرافی، اندازه ندول، سابقه بیمار و سایر عوامل انجام می شود و صرف مرد بودن یا زن بودن به تنهایی برای تشخیص کافی نیست.
بیشتر سرطان های تیروئید ارثی نیستند، اما بعضی موارد، به ویژه بخشی از سرطان های مدولاری تیروئید، می توانند زمینه ژنتیکی داشته باشند.
اگر فردی به سرطان مدولاری تیروئید مبتلا شود، بررسی ژنتیکی و ارزیابی اعضای خانواده در شرایط مناسب اهمیت زیادی دارد.
| موضوع | نکته مهم |
|---|---|
| شایع ترین نوع | سرطان پاپیلری تیروئید |
| علامت شایع | وجود توده یا ندول در گردن، اگرچه بسیاری از بیماران بدون علامت هستند |
| آزمایش اولیه مهم | سونوگرافی تیروئید و ارزیابی بالینی |
| نمونه برداری | FNA در ندول هایی که بر اساس اندازه و ویژگی ها نیاز به بررسی دارند |
| درمان اصلی بسیاری از موارد | جراحی، با انتخاب نوع جراحی بر اساس خطر و ویژگی های سرطان |
| درمان تکمیلی | در بیماران مناسب ید رادیواکتیو یا سایر درمان ها |
| درمان های جدید | پایش فعال و درمان های هدفمند در بیماران انتخاب شده |
| پیش آگهی | در بسیاری از سرطان های متمایز شده تیروئید بسیار خوب، اما وابسته به نوع و مرحله بیماری |
آیا سرطان تیروئید خطرناک است؟
خطر سرطان تیروئید به نوع و مرحله بیماری بستگی دارد. بسیاری از سرطان های پاپیلری و فولیکولار پیش آگهی بسیار خوبی دارند، اما سرطان های آناپلاستیک و بعضی بیماری های پیشرفته رفتار تهاجمی تری دارند.
اولین علامت سرطان تیروئید چیست؟
یکی از شایع ترین نشانه ها وجود یک توده یا ندول جدید در گردن است. با این حال، بسیاری از سرطان های تیروئید در مراحل اولیه هیچ علامت مشخصی ندارند.
آیا TSH طبیعی سرطان تیروئید را رد می کند؟
خیر. TSH بیشتر عملکرد تیروئید را نشان می دهد و بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان تیروئید می توانند TSH طبیعی داشته باشند.
سرطان پاپیلری تیروئید قابل درمان است؟
در بسیاری از بیماران، به ویژه در مراحل محدود و کم خطر، سرطان پاپیلری تیروئید با درمان مناسب بسیار خوب کنترل یا درمان می شود.
آیا سرطان پاپیلری تیروئید به غدد لنفاوی گردن منتشر می شود؟
بله. انتشار به غدد لنفاوی گردن در سرطان پاپیلری نسبتا شایع است، اما وجود درگیری غدد لنفاوی به تنهایی به معنی پیش آگهی نامطلوب یا غیرقابل درمان بودن بیماری نیست.
آیا هر ندول تیروئید سرطان است؟
خیر. بسیاری از ندول های تیروئید خوش خیم هستند و فقط بعضی ندول ها بر اساس ویژگی های سونوگرافی و عوامل خطر نیاز به نمونه برداری دارند.
آیا سرطان تیروئید با آزمایش خون مشخص می شود؟
آزمایش های عملکرد تیروئید مانند TSH به تنهایی برای تشخیص سرطان کافی نیستند. تشخیص معمولا بر اساس معاینه، سونوگرافی و در موارد لازم FNA و بررسی پاتولوژی انجام می شود.
آیا بعد از جراحی سرطان تیروئید باید دارو مصرف کرد؟
پس از برداشتن کامل تیروئید معمولا مصرف لووتیروکسین لازم است. بعد از لوبکتومی، بعضی بیماران ممکن است به درمان هورمونی نیاز نداشته باشند.
آیا ید رادیواکتیو برای همه بیماران سرطان تیروئید لازم است؟
خیر. ید رادیواکتیو بیشتر در بعضی بیماران مبتلا به سرطان های متمایز شده تیروئید و بر اساس خطر عود و میزان گسترش بیماری استفاده می شود.
آیا سرطان تیروئید دوباره برمی گردد؟
بعضی سرطان های تیروئید می توانند پس از درمان عود کنند. احتمال عود به نوع سرطان و ویژگی های تومور بستگی دارد و به همین دلیل پیگیری پس از درمان اهمیت دارد.
طول عمر بیماران سرطان تیروئید چقدر است؟
طول عمر به نوع سرطان، مرحله بیماری، سن، ویژگی های تومور و پاسخ به درمان بستگی دارد. در بسیاری از سرطان های تیروئید، به ویژه انواع متمایز شده و بیماری محدود، بقای طولانی مدت بسیار خوب است.
آیا سرطان تیروئید کشنده است؟
برخی انواع سرطان تیروئید می توانند جدی و تهدیدکننده زندگی باشند، به ویژه بیماری های پیشرفته و سرطان آناپلاستیک. با این حال، بسیاری از موارد سرطان پاپیلری و فولیکولار با درمان مناسب پیش آگهی بسیار خوبی دارند.