زخم پای دیابتی چیست؟ علائم، درمان، مراقبت و پیشگیری

زخم پای دیابتی چیست؟

زخم پای دیابتی یکی از عوارض مهم دیابت است که می تواند در اثر آسیب عصبی، کاهش جریان خون، فشار و اصطکاک مداوم روی پا یا ترکیبی از این عوامل ایجاد شود. این زخم ممکن است در ابتدا بسیار کوچک و کم اهمیت به نظر برسد، اما در فرد مبتلا به دیابت می تواند به عفونت، آسیب بافتی، بستری شدن و در موارد شدید به قطع بخشی از پا منجر شود.

یکی از مشکلات مهم این است که بسیاری از افراد مبتلا به دیابت به علت نوروپاتی دیابتی حس طبیعی پا را از دست می دهند و ممکن است بریدگی، تاول، سوختگی یا زخم را متوجه نشوند. به همین دلیل بررسی روزانه پا و درمان زودهنگام هرگونه آسیب پوستی اهمیت زیادی دارد.

نکته مهم: اگر فرد مبتلا به دیابت دچار زخم باز، قرمزی، تورم، ترشح، تغییر رنگ پوست، افزایش دمای موضعی پا یا زخمی شود که بهبود پیدا نمی کند، نباید منتظر بهبود خودبه خودی بماند و لازم است توسط پزشک ارزیابی شود.

زخم پای دیابتی به نوعی آسیب پوستی گفته می شود که در قسمت پایین ساق و به ویژه در پا و انگشتان فرد مبتلا به دیابت ایجاد می شود. این زخم معمولا در نتیجه ترکیبی از کاهش حس محافظتی، فشار مکانیکی، تغییر شکل پا و اختلال جریان خون ایجاد یا تشدید می شود.

زخم ممکن است روی کف پا، انگشتان، پاشنه، کناره های پا یا سایر قسمت های پا ایجاد شود. ظاهر زخم نیز می تواند متفاوت باشد؛ از یک ترک یا خراش کوچک تا زخم عمیق همراه با آسیب بافت های زیرین.

عامل چگونه خطر زخم را افزایش می دهد؟
نوروپاتی دیابتی کاهش حس درد، گرما و فشار و دیر متوجه شدن آسیب
کاهش جریان خون کاهش اکسیژن و مواد غذایی مورد نیاز بافت و کند شدن ترمیم
فشار و اصطکاک آسیب مکرر پوست و بافت های زیر آن
تغییر شکل پا ایجاد نقاطی با فشار بیشتر هنگام راه رفتن
پینه و میخچه نشانه افزایش فشار مکانیکی و افزایش خطر آسیب زیر پوست
عفونت تخریب بیشتر بافت و اختلال در روند ترمیم

چرا دیابت باعث زخم پا می شود؟

ایجاد زخم پای دیابتی معمولا نتیجه یک علت واحد نیست. سه عامل مهم در بسیاری از موارد عبارتند از:

  • نوروپاتی و از بین رفتن حس محافظتی پا
  • اختلال جریان خون و بیماری عروق محیطی
  • فشار یا آسیب مکانیکی مکرر

وقتی این عوامل با یکدیگر همراه شوند، احتمال ایجاد زخم و مشکل در ترمیم آن افزایش پیدا می کند.

نقش نوروپاتی دیابتی در زخم پا

نوروپاتی دیابتی به آسیب اعصاب در اثر دیابت گفته می شود. اعصاب پا از جمله اعصابی هستند که می توانند تحت تاثیر دیابت قرار بگیرند.

در نوروپاتی حسی، فرد ممکن است احساس درد، گرما، سرما یا فشار را به خوبی درک نکند. در نتیجه ممکن است هنگام پوشیدن کفش نامناسب، راه رفتن طولانی، برخورد پا با جسم سخت یا ایجاد تاول، آسیب ایجاد شود اما فرد متوجه آن نشود.

نکته مهم این است که نبود درد به معنی بی خطر بودن زخم نیست. حتی یک زخم بدون درد در فرد مبتلا به دیابت می تواند جدی باشد.

علائم احتمالی نوروپاتی پا
  • بی حسی پا
  • گزگز و مورمور شدن
  • سوزش پا
  • درد تیرکشنده
  • کاهش احساس گرما و سرما
  • کاهش توانایی تشخیص فشار یا آسیب
  • احساس غیرطبیعی هنگام راه رفتن

نقش کاهش جریان خون در زخم پای دیابتی

دیابت می تواند با بیماری عروق محیطی همراه باشد. در این حالت جریان خون شریانی به پا کاهش پیدا می کند و بافت ممکن است اکسیژن و مواد مورد نیاز برای ترمیم را به اندازه کافی دریافت نکند.

کاهش جریان خون می تواند باعث شود زخم دیرتر بهبود پیدا کند و در صورت ایجاد عفونت، مقابله بدن با عفونت نیز دشوارتر شود.

علائم احتمالی کاهش جریان خون پا
  • سرد بودن پا
  • تغییر رنگ پوست پا
  • رنگ پریدگی پا هنگام بالا قرار دادن آن
  • درد پا هنگام راه رفتن که با استراحت بهتر می شود
  • کاهش یا نبود نبض برخی شریان های پا
  • کند شدن ترمیم زخم
  • نازک و براق شدن پوست در برخی افراد

چه کسانی بیشتر در معرض زخم پای دیابتی هستند؟

عامل خطر اهمیت
نوروپاتی و کاهش حس محافظتی یکی از مهم ترین عوامل خطر زخم
سابقه زخم پای دیابتی خطر ایجاد مجدد زخم را افزایش می دهد
سابقه قطع انگشت یا بخشی از پا نشان دهنده خطر بالاتر مشکلات بعدی پا است
بیماری عروق محیطی می تواند خون رسانی و ترمیم زخم را مختل کند
تغییر شکل پا فشار مکانیکی برخی نقاط را افزایش می دهد
پینه و میخچه می تواند نشانه فشار بیش از حد روی یک ناحیه باشد
کنترل نامناسب قند خون با افزایش خطر عوارض دیابت همراه است
سیگار کشیدن می تواند جریان خون اندام ها را کاهش دهد
بیماری کلیوی به ویژه در مراحل پیشرفته با خطر بالاتر مشکلات پا همراه است

علائم زخم پای دیابتی چیست؟

زخم پای دیابتی ممکن است با علائم بسیار واضح یا با یک تغییر کوچک روی پوست شروع شود. به همین دلیل بررسی روزانه پا اهمیت دارد.

  • وجود بریدگی یا زخم باز
  • تاول
  • ترک پوستی
  • خونریزی یا دلمه روی پوست
  • قرمزی
  • تورم
  • تغییر رنگ پوست
  • ترشح از زخم
  • بوی نامطبوع
  • افزایش دمای موضعی پوست
  • پینه ضخیم یا تغییرات غیرطبیعی پوست
  • سیاه شدن بخشی از پوست
  • زخمی که در مدت مناسب بهبود پیدا نمی کند

آیا زخم پای دیابتی درد دارد؟

ممکن است درد داشته باشد، اما نداشتن درد به هیچ وجه زخم را بی اهمیت نمی کند.

در افراد مبتلا به نوروپاتی دیابتی، حس درد ممکن است کاهش پیدا کرده باشد. بنابراین یک زخم می تواند بدون درد یا با درد بسیار کم وجود داشته باشد، در حالی که بافت های زیرین در حال آسیب دیدن باشند.

به یاد داشته باشید: در فرد مبتلا به دیابت، برای تشخیص اهمیت یک زخم نباید فقط به وجود یا نبود درد توجه کرد. ظاهر زخم، عمق آن، وجود عفونت، خون رسانی پا و وضعیت حس پا نیز باید ارزیابی شود.

علائم عفونت زخم پای دیابتی چیست؟

عفونت یکی از مهم ترین عوارض زخم پای دیابتی است. عفونت ممکن است ابتدا در پوست و بافت نرم اطراف زخم ایجاد شود و در موارد شدیدتر به بافت های عمقی تر گسترش پیدا کند.

علائم احتمالی عفونت
  • قرمزی اطراف زخم
  • تورم
  • گرم شدن پوست اطراف زخم
  • درد یا افزایش درد
  • ترشح چرکی
  • بوی نامطبوع
  • گسترش قرمزی اطراف زخم
  • تغییر رنگ بافت
  • تب یا لرز
  • ضعف و بی حالی

در افراد مبتلا به دیابت، شدت عفونت همیشه با شدت ظاهری علائم متناسب نیست. به ویژه در افراد دارای نوروپاتی یا اختلال جریان خون، ممکن است عفونت جدی با علائم موضعی محدود ظاهر شود.

زخم پای دیابتی چگونه تشخیص داده می شود؟

ارزیابی زخم پای دیابتی فقط نگاه کردن به ظاهر زخم نیست. پزشک معمولا باید چند جنبه مختلف را بررسی کند.

نوع بررسی هدف
بررسی ظاهر زخم بررسی محل، اندازه، عمق و وضعیت بافت
بررسی حس پا شناسایی نوروپاتی و کاهش حس محافظتی
تست مونوفیلامان ارزیابی حس محافظتی پا
بررسی نبض پا ارزیابی اولیه خون رسانی
بررسی پوست و ناخن شناسایی علائم خطر و آسیب های همراه
بررسی عفونت تشخیص عفونت و تعیین شدت آن
بررسی عروق ارزیابی احتمال بیماری عروق محیطی
تصویربرداری در صورت نیاز برای بررسی استخوان، بافت عمقی یا مشکلات دیگر

تست مونوفیلامان در پای دیابتی چیست؟

مونوفیلامان 10 گرمی یکی از ابزارهای رایج برای بررسی کاهش حس محافظتی پا است. در این آزمایش، رشته ای ظریف با نیروی مشخص در نقاط مشخصی از پا قرار داده می شود تا مشخص شود فرد قادر به احساس تماس است یا خیر.

برای ارزیابی نوروپاتی، مونوفیلامان معمولا همراه با حداقل یک روش عصبی دیگر مانند بررسی حس ارتعاش، درد، دما یا رفلکس مچ پا استفاده می شود.

معاینه جامع پا در افراد مبتلا به دیابت باید حداقل سالانه انجام شود و در افراد دارای عوامل خطر، فواصل معاینه بر اساس سطح خطر کوتاه تر می شود.

زخم پای دیابتی چگونه درمان می شود؟

درمان زخم پای دیابتی به علت زخم، عمق آن، وجود عفونت، وضعیت جریان خون، فشار وارد شده به محل زخم و بیماری های همراه بستگی دارد.

درمان موفق معمولا فقط به تعویض پانسمان محدود نمی شود و ممکن است به همکاری چند تخصص از جمله متخصص غدد، متخصص عروق، متخصص عفونی، جراح، متخصص زخم و تیم مراقبت از پا نیاز داشته باشد.

اصول مهم درمان
  1. کاهش فشار روی زخم
  2. تمیز کردن و مراقبت مناسب از زخم
  3. برداشتن بافت مرده یا غیرقابل حیات در صورت نیاز
  4. تشخیص و درمان عفونت
  5. ارزیابی و درمان اختلال جریان خون
  6. کنترل مناسب قند خون
  7. تغذیه مناسب و درمان عوامل موثر بر ترمیم
  8. پیگیری منظم روند بهبود

کاهش فشار روی زخم یا Offloading چیست؟

یکی از مهم ترین اصول درمان بسیاری از زخم های پای دیابتی، کاهش فشار مکانیکی روی محل زخم است. اگر فرد همچنان فشار قابل توجهی روی ناحیه زخمی وارد کند، حتی با پانسمان مناسب نیز ممکن است ترمیم زخم دشوار شود.

روش کاهش فشار به محل زخم، وضعیت پا، وجود عفونت یا کاهش جریان خون و شرایط فرد بستگی دارد. ممکن است از وسایل مخصوص offloading، کفش درمانی، ارتز یا روش های دیگر استفاده شود.

در زخم های نوروپاتیک کف پا، راهنماهای IWGDF بر اهمیت offloading مناسب برای کاهش فشار و کمک به ترمیم زخم تاکید دارند.

دبریدمان زخم پای دیابتی چیست؟

دبریدمان به برداشتن بافت مرده، غیرقابل حیات یا برخی بافت های مزاحم از زخم گفته می شود. هدف از این کار ایجاد شرایط مناسب تر برای ارزیابی و ترمیم زخم است.

نوع و زمان انجام دبریدمان باید توسط فرد آموزش دیده و بر اساس وضعیت زخم، خون رسانی، وجود عفونت و سایر شرایط پزشکی تعیین شود.

مهم: افراد مبتلا به دیابت نباید خودسرانه با تیغ، قیچی یا ابزارهای دیگر اقدام به بریدن پینه، میخچه یا بافت اطراف زخم کنند.

آیا آنتی بیوتیک برای هر زخم پای دیابتی لازم است؟

خیر. وجود زخم به تنهایی به معنی وجود عفونت نیست و آنتی بیوتیک نباید صرفا برای پیشگیری از عفونت در هر زخم تجویز شود.

اگر عفونت وجود داشته باشد، انتخاب درمان آنتی بیوتیکی به شدت عفونت، شرایط فرد، عوامل خطر و الگوی میکروبی احتمالی بستگی دارد. عفونت های شدید یا عمیق ممکن است به درمان بیمارستانی و اقدامات تخصصی نیاز داشته باشند.

نقش کنترل قند خون در بهبود زخم

کنترل مناسب دیابت بخش مهمی از مراقبت از پای دیابتی است. قند خون بالا در طولانی مدت می تواند با آسیب عصبی و عروقی همراه باشد و شرایط مناسب برای ایجاد و تداوم زخم را افزایش دهد.

با این حال، درمان زخم نباید به کنترل قند خون محدود شود. اگر زخم وجود داشته باشد، باید همزمان علت زخم، فشار مکانیکی، عفونت و وضعیت خون رسانی نیز بررسی و درمان شوند.

مراقبت از زخم پای دیابتی در خانه

مراقبت خانگی می تواند بخشی از برنامه درمانی باشد، اما جایگزین ارزیابی پزشکی زخم باز پای دیابتی نیست.

کارهایی که باید انجام شود
  • محل زخم را طبق دستور پزشک تمیز و پانسمان کنید.
  • زخم را از فشار و اصطکاک محافظت کنید.
  • پای خود را هر روز از نظر تغییرات پوستی بررسی کنید.
  • قند خون را طبق برنامه درمانی کنترل کنید.
  • داروهای تجویز شده را طبق دستور مصرف کنید.
  • هرگونه تغییر در اندازه، رنگ، ترشح یا بوی زخم را به پزشک اطلاع دهید.
کارهایی که نباید انجام شود
  • روی زخم راه رفتن یا فشار وارد کردن بدون اجازه پزشک
  • استفاده خودسرانه از آنتی بیوتیک
  • استفاده از مواد سوزاننده یا ضدعفونی کننده های قوی بدون توصیه پزشک
  • بریدن پینه یا میخچه با تیغ
  • ترکاندن تاول
  • قرار دادن پا در آب بسیار گرم
  • راه رفتن با پای برهنه
  • استفاده از کفش تنگ یا نامناسب

مراقبت روزانه از پای دیابتی

حتی اگر هنوز زخمی ایجاد نشده باشد، فرد مبتلا به دیابت باید مراقبت منظم از پا را جدی بگیرد. بررسی روزانه می تواند باعث شناسایی زودهنگام مشکلاتی شود که در صورت بی توجهی به زخم تبدیل می شوند.

مراقبت روش مناسب
بررسی پا هر روز کف پا، پاشنه، انگشتان و بین انگشتان را بررسی کنید
شستشو پا را با آب ولرم بشویید و از آب بسیار داغ استفاده نکنید
خشک کردن پا را به آرامی و به ویژه بین انگشتان خشک کنید
مرطوب کننده برای پوست خشک می توان از مرطوب کننده استفاده کرد، اما بین انگشتان نباید باقی بماند
کفش کفش مناسب، راحت و متناسب با شکل پا استفاده کنید
جوراب جوراب مناسب و تمیز استفاده کنید
پابرهنه راه رفتن از راه رفتن با پای برهنه حتی در خانه خودداری کنید
ناخن ناخن ها را با دقت کوتاه کنید و در صورت مشکل از فرد متخصص کمک بگیرید

چگونه از زخم پای دیابتی پیشگیری کنیم؟

پیشگیری از زخم پای دیابتی بسیار مهم است، زیرا بسیاری از عوامل خطر قابل شناسایی و تا حدی قابل کنترل هستند.

  • قند خون را طبق برنامه درمانی کنترل کنید.
  • هر روز پاها را بررسی کنید.
  • هرگونه زخم، تاول یا تغییر رنگ را جدی بگیرید.
  • با پای برهنه راه نروید.
  • از کفش مناسب استفاده کنید.
  • از کفش هایی که انگشتان را تحت فشار قرار می دهند استفاده نکنید.
  • پینه و میخچه را خودسرانه نبرید.
  • سیگار را ترک کنید.
  • در صورت وجود نوروپاتی یا بیماری عروق، معاینات منظم داشته باشید.
  • در صورت سابقه زخم یا قطع عضو، برنامه مراقبت از پا را با جدیت بیشتری دنبال کنید.

کفش مناسب برای افراد مبتلا به دیابت

کفش نامناسب می تواند با ایجاد فشار، اصطکاک و تاول زمینه ساز زخم شود. افراد دارای کاهش حس محافظتی، تغییر شکل پا، پینه، سابقه زخم یا کاهش جریان خون ممکن است به کفش درمانی یا تجهیزات تخصصی برای کاهش فشار نیاز داشته باشند.

ویژگی های مهم کفش
  • اندازه مناسب و بدون فشار روی انگشتان
  • فضای کافی برای انگشتان
  • عدم وجود لبه یا قسمت داخلی که پوست را تحت فشار قرار دهد
  • کفی مناسب برای توزیع فشار
  • پوشیدن کفش همراه با جوراب مناسب
  • بررسی داخل کفش قبل از پوشیدن برای اطمینان از نبود جسم خارجی

در افراد دارای خطر بالاتر زخم، انتخاب کفش و تجهیزات offloading بهتر است با ارزیابی تخصصی انجام شود.

زخم پای دیابتی و خطر قطع عضو

داشتن زخم پای دیابتی به معنی قطعی بودن قطع عضو نیست. بسیاری از زخم ها با تشخیص زودهنگام و درمان مناسب قابل کنترل و ترمیم هستند.

اما اگر زخم درمان نشود، عفونت گسترش پیدا کند، خون رسانی ناکافی باشد یا بافت دچار آسیب شدید شود، خطر عوارض جدی افزایش پیدا می کند. به همین دلیل تشخیص و درمان زودهنگام یکی از مهم ترین راه های کاهش خطر قطع عضو است.

نکته مهم: هرچه زخم زودتر شناسایی شود و عوامل ایجاد کننده آن مانند فشار، عفونت، کاهش حس و اختلال خون رسانی زودتر بررسی شوند، احتمال کنترل عوارض بیشتر خواهد بود.

چه زمانی زخم پای دیابتی یک وضعیت فوری است؟

برخی علائم نیازمند ارزیابی سریع پزشکی هستند، به ویژه در فردی که دیابت دارد و حس پا یا جریان خون آن کاهش یافته است.

  • زخم باز جدید
  • گسترش سریع قرمزی یا تورم
  • ترشح چرکی
  • بوی شدید و غیرطبیعی از زخم
  • تغییر رنگ پوست به سیاه، خاکستری یا آبی
  • تب یا لرز همراه با زخم پا
  • ضعف شدید یا بدحال شدن عمومی
  • درد جدید یا افزایش ناگهانی درد
  • تورم ناگهانی پا
  • افزایش دمای موضعی پا
  • زخمی که بهبود پیدا نمی کند
  • مشاهده بافت عمقی یا استخوان در زخم
هشدار: زخم پای دیابتی همراه با علائم عفونت شدید، تغییر رنگ سیاه یا خاکستری، بدحالی عمومی، تب و لرز، یا گسترش سریع التهاب نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است.

سطح خطر پای دیابتی و فاصله معاینه

خطر ایجاد زخم در همه افراد مبتلا به دیابت یکسان نیست. وجود یا نبود کاهش حس محافظتی، بیماری عروق محیطی، تغییر شکل پا، سابقه زخم، سابقه قطع عضو و بیماری کلیوی می تواند سطح خطر را تغییر دهد.

سطح خطر ویژگی های مهم فاصله پیشنهادی ارزیابی
خطر بسیار پایین بدون کاهش حس محافظتی و بدون بیماری عروق محیطی حداقل سالانه
خطر پایین کاهش حس محافظتی یا بیماری عروق محیطی حدود هر 6 تا 12 ماه
خطر متوسط ترکیب عوامل مانند کاهش حس، بیماری عروق یا تغییر شکل پا حدود هر 3 تا 6 ماه
خطر بالا عوامل خطر همراه با سابقه زخم، قطع عضو یا نارسایی کلیه حدود هر 1 تا 3 ماه

این فاصله ها راهنمای کلی هستند و برنامه معاینه باید بر اساس شرایط هر فرد و نظر تیم درمان تعیین شود.

جدول جمع بندی زخم پای دیابتی

موضوع نکته اصلی
علت اصلی ترکیبی از نوروپاتی، فشار مکانیکی، اختلال خون رسانی و عوامل دیگر
نوروپاتی باعث کاهش حس درد و آسیب و افزایش احتمال آسیب های تشخیص داده نشده می شود
کاهش جریان خون می تواند ترمیم زخم را دشوار کند
درد ممکن است وجود نداشته باشد، به ویژه در نوروپاتی
عفونت قرمزی، تورم، گرمی، ترشح، بو و علائم عمومی می توانند مطرح کننده عفونت باشند
درمان کاهش فشار، مراقبت از زخم، درمان عفونت و بررسی خون رسانی از اصول مهم هستند
پیشگیری بررسی روزانه پا، کفش مناسب، کنترل دیابت و معاینه منظم
خطر قطع عضو با تشخیص و درمان زودهنگام بسیاری از عوارض قابل پیشگیری یا کاهش هستند

سوالات متداول درباره زخم پای دیابتی

زخم پای دیابتی چیست؟

زخم پای دیابتی نوعی آسیب پوستی در پا یا قسمت پایین اندام تحتانی فرد مبتلا به دیابت است که معمولا در ارتباط با عواملی مانند نوروپاتی، کاهش حس محافظتی، فشار مکانیکی، تغییر شکل پا و اختلال جریان خون ایجاد می شود.

آیا زخم پای دیابتی همیشه درد دارد؟

خیر. در صورت وجود نوروپاتی دیابتی ممکن است حس درد کاهش یافته باشد و زخم حتی بدون درد قابل توجه ایجاد شود. بنابراین نبود درد به معنی بی خطر بودن زخم نیست.

اولین علائم زخم پای دیابتی چیست؟

بریدگی، تاول، ترک پوست، قرمزی، تورم، پینه، تغییر رنگ پوست یا هرگونه آسیب جدید به پوست پا می تواند از علائم اولیه باشد و در فرد مبتلا به دیابت باید جدی گرفته شود.

آیا زخم پای دیابتی در خانه درمان می شود؟

مراقبت از زخم در خانه ممکن است بخشی از برنامه درمانی باشد، اما زخم باز پای دیابتی باید توسط پزشک یا تیم تخصصی ارزیابی شود. نوع پانسمان، نیاز به دبریدمان، کاهش فشار، بررسی عفونت و ارزیابی خون رسانی باید بر اساس وضعیت زخم تعیین شود.

آیا هر زخم پای دیابتی نیاز به آنتی بیوتیک دارد؟

خیر. زخم به تنهایی به معنی عفونت نیست. آنتی بیوتیک زمانی استفاده می شود که عفونت وجود داشته باشد و انتخاب دارو و مدت درمان به شدت و شرایط عفونت بستگی دارد.

چرا زخم پای دیابتی دیر خوب می شود؟

نوروپاتی، کاهش جریان خون، فشار مداوم روی زخم، عفونت و کنترل نامناسب دیابت می توانند روند ترمیم را مختل کنند. به همین دلیل درمان موفق معمولا نیازمند بررسی همزمان چند عامل است.

آیا راه رفتن روی زخم پای دیابتی اشکال دارد؟

در بسیاری از زخم های کف پا، فشار مکانیکی می تواند مانع ترمیم شود. میزان و نوع کاهش فشار باید بر اساس محل و وضعیت زخم توسط پزشک یا تیم تخصصی تعیین شود.

چگونه از زخم پای دیابتی پیشگیری کنیم؟

بررسی روزانه پا، استفاده از کفش مناسب، نرفتن با پای برهنه، کنترل دیابت، ترک سیگار، مراقبت مناسب از پوست و ناخن و معاینه منظم پا از مهم ترین اقدامات پیشگیرانه هستند.

آیا پینه پا در فرد دیابتی خطرناک است؟

پینه می تواند نشانه افزایش فشار مکانیکی روی یک قسمت از پا باشد و در افراد مبتلا به کاهش حس محافظتی می تواند با افزایش خطر زخم همراه باشد. بهتر است پینه و میخچه توسط فرد متخصص ارزیابی شوند و فرد به صورت خودسرانه آنها را با تیغ یا ابزارهای دیگر نبرد.

چه زمانی زخم پای دیابتی خطرناک است؟

گسترش سریع قرمزی یا تورم، ترشح چرکی، تغییر رنگ سیاه یا خاکستری، تب و لرز، بدحال شدن عمومی، مشاهده بافت عمقی یا استخوان و زخمی که بهبود پیدا نمی کند از علائمی هستند که نیاز به ارزیابی سریع پزشکی دارند.

مطالب بیشتر